Theo's column - De Kroonleeuwen nemen 9 punten mee - RKSV GDA

Theo's column - De Kroonleeuwen nemen 9 punten mee

Theo's column - De Kroonleeuwen nemen 9 punten mee

7 december 2018 9:15


Het is 2 december 2018, een middagje met een herfstwindje. 12 Graden. Helemaal geen winter. Qua voetbal hadden we vandaag onze dag niet bij GDA. De kleintjes legden het, evenals GDA-1 en 2, af tegen het bezoekende HVV.

Al ben ik eenzijdig rood-wit gekleurd: schoorvoetend geef ik toe, dat het mooiste voetbalcomplex in de wijk Benoordenhout is gelegen. De kantine, die aldaar – uniek in Den Haag –  ‘clubhuis’ heet, heeft wat weg van een Engelse pub in Sussex. De tegenover dit clubhuis gelegen kleedruimte ziet er kunstig uit. Als in een sprookje. Toen ik 12 jaar lang vrijwillig voetbaltrainer was van zo’n beetje het laagste jeugdelftal van GDA, was het strijk en zet, dat ik de jongens al vroeg met die ambiance kennis liet maken als we uit tegen HVV moesten spelen: we waren één uur voor aanvang al aanwezig. Ze moesten van mij kijken, snuiven, respect tonen, waarbij ik hun het volgende toedichtte: “Zo hoort een voetbalcomplex eruit te zien”. Die romantiek streelt immers. Het geheel is geschoeid op Engelse leest: deze traditievereniging had bij haar ontstaan overzeese connecties. HVV is bovendien de enige club die zich erop beroepen kan het complex in eigendom te hebben. Dit alles vloeit voort uit de geschiedenis. De voetbalsport werd in Engeland geïntroduceerd en was aanvankelijk voorbehouden aan de maatschappelijke elite. ‘Export’ van die sport werd overgedragen naar andere elitaire gemeenschappen. Met respect voor die geschiedenis getuigt de ontstaansgeschiedenis van HVV bij uitstek van die Engelse verbinding. Ook twee andere grote bekende Haagse verenigingen hadden een dergelijke internationale lijn. In het kielzog van die ontwikkelingen is de voetbalsport later groot geworden. De elite was baanbrekend. Dit waren mensen met lef, durf en kijk op de toekomst.

De afgelopen maanden had ik tamelijk wat schrijfopdrachten. Ik was zodoende weinig aanwezig op ‘mijn’ GDA. Eén daarvan is mijn recent verschenen boek ‘POEMPELOEM’. Een bloemlezing over mijn leven als rockmuzikant, dat mij al decennialang langs kantines, clubs en sociëteiten voert. Ook GDA. Staat in het boek. Leg ik de link naar een vorige generatie HVV’ers, dan denk ik aan de studentensoos ‘Virgiel’, waar het de gewoonte was, dat studenten hun overtallig biervocht collectief, met een man of 20, loosden in de gracht, genaamd ‘Oude Delft’. Ik ben eerlijk: ik herkende mensen van die vereniging, die deze hobby bedreven, toen wij daar een concert gaven. Dat staat natuurlijk, zonder naam en toenaam, beschreven in het bewuste boek. En de sologitarist van het toenmalige orkest meent nog steeds één van de ministers te herkennen in de beschrijving.

Ik wil en kan HVV niet afzeiken. Ik vind het een prachtige vereniging. Vandaag groette ik nog een meneer uit de staf van die vereniging. Daarmee had ik ooit ergens een klusje mee gedaan. Hij had, zo bleek, een titel. Die titel van ‘jonkheer’. Er loopt ook nog wel ergens een ‘’baron’ rond bij HVV. Maar het zijn gewoon normale mensen, die een lange familietraditie meedragen die, als je het ‘met lange halen’ wilt vertellen, loyaal waren aan de koning, toen er eeuwen terug nog werd gevochten om grondgebieden in West-Europa. Daar laten de mensen van HVV zich nu helemaal niet meer op voorstaan. Het zijn beschaafde stadsgenoten, die zich nu – los van hun privébezigheden – bezighouden met voetbal. En als het dan om het heersen over grondgebieden gaat: ze hebben ons, GDA, wel een lesje geleerd vandaag. Welke club presteert het immers om ‘uit’ 9 punten mee te pakken…..

Theo van Daalhoff   ---   columnist GDA

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!