GDA en een beetje historie

De Rooms Katholieke Voetbalvereniging GDA werd op 27 april 1922 in de toenmalige zelfstandige gemeente Loosduinen opgericht en mag zich aldus een waarlijk Loosduinse vereniging noemen.  

Naam en locaties
Voetbal werd in de eerste decennia van de twintigste eeuw ook in Loosduinen populair en enige rooms-katholieke jongens besloten in april 1922 een voetbalvereniging op te richten onder de naam W.I.K. “Willen Is Kunnen”. Zij vonden een veld in het Lage Duin ongeveer waar nu het winkelcentrum Savornin Lohmanlaan ligt. Pastoor J.v.d.Horst van de Loosduinse parochie vond het maar niks dat zijn roomse jongens in het duin voetbalden. Hij kocht van de familie Nederpel de tuinderij, die pal achter de kerk lag. In augustus 1923 werd het nieuwe voetbalveld door de pastoor aan zijn voetballende roomse jongens ter beschikking gesteld. Het was een mooi veld met een prachtig clubgebouw. Zo had elke speler een eigen kleedcabine. Het sportcomplex had toen een internationale uitstraling getuige de landenwedstrijden die er gespeeld zijn.  

De naam W.I.K. werd bij de verhuizing veranderd omdat er al een voetbalvereniging met die naam bestond. Op advies van de pastoor werd de nieuwe naam G.D.A. een afkorting van Gabriël Dell`Addolorata. Dit was de naam van een Italiaanse frater die onder jongeren had gewerkt en nog niet zo lang geleden zalig was verklaard. De pastoor vond de Italiaan een inspirerend voorbeeld voor zijn pupillen.  

Tot het jaar 1976 heeft GDA zijn hoofdveld en zijn clubgebouw gehad op het knusse complex achter de kerk, omsloten door de jongens- en meisjesschool, het nonnenklooster, de bewaarschool, de Loosduinse groenteveiling en het WSM.emplacement. Door de uitbreiding van de vereniging met afdelingen zaterdagmiddagvoetbal en damesvoetbal, tezamen met een groei in het ledenaantal ontstond behoefte aan meer velden, die gevonden werden op het sportcomplex Ockenburgh met de veelbetekende naam “Nova Zembla”. Op gegeven moment huurde GDA er zelfs drie velden. Voor het verenigingsleven was het spelen op twee verschillende locaties niet bevorderlijk. Veel GDA-elftallen speelden nooit op het eigen veld achter de kerk en kwamen zelden in het clubgebouw. Toen omstreeks 1970 duidelijk werd dat de Loosduinse Groenteveiling en het WSM-emplacement zouden worden verplaatst hoopte het GDA-bestuur op die vrij te komen terreinen de zozeer verlangde uitbreiding van de voetbalvelden te realiseren. De gemeente Den Haag besliste anders. GDA moest zijn plek achter de kerk opgeven en kreeg op het nieuwe sportcomplex Madestein drie velden met een trainingsveld toegewezen. Na jaren van sparen en plannen maken kon in oktober 1976 het nieuwe clubgebouw, gebouwd met de medewerking van veel GDA-leden, in gebruik worden genomen. Op 16 oktober verhuisde GDA in optocht, muzikaal begeleid door de harmonieën Sint Cecilia en Kunst naar Kracht, en onder begeleiding van politie te paard van haar oude stek achter de kerk aan de Emmastraat naar Madestein.  

Sportief gebeuren
De parochie van Loosduinen viel onder het bisdom Haarlem zodat GDA ging spelen in de Diocesane Haarlemsche Voetbal Bond, (D.H.V.B.). Zij werd ingedeeld in de derde klasse. De eerste jaren waren glorieus. Na drie kampioenschappen op rij volgde in 1925 promotie naar de landelijke bond R.K.F. (Roomsch Katholieke Federatie). Ook hier was de club succesvol. Na drie seizoenen speelde GDA in de hoogste regionen van de federatie, de eerste klasse. Gerenommeerde tegenstanders waren onder andere DHL, HBC, Leonidas, Lisse en TYBB. In 1937 moest GDA, na het spelen van beslissingswedstrijden tegen Donk uit Gouda en GVO uit Krommenie, een stapje terugdoen. Na het seizoen 1938/39 met een score van 35 punten uit 20 wedstrijden en een doelsaldo van 90 tegen 29, werd via beslissingswedstrijden tegen DOSR uit Roelofsarendveen en VVE uit Egmond de eerste klasse in de R.K.F. weer bereikt.  

Tijdens de Tweede Wereldoorlog (1940-1945) werd na het seizoen 1939/40 op last van de Duitse militaire overheid alle overkoepelende Nederlandse voetbalbonden, de rooms-katholieke -, de protestant christelijke - en de neutrale bond, samengevoegd tot de Nederlandsche Voetbal Bond, ( N.V.B.). Er werden vier landelijke klassen gecreëerd. GDA werd ingedeeld in de derde klasse. Gedurende 25 jaar speelde GDA in die klasse met wisselend resultaat. In 1952 en in 1954 moest worden geknokt om degradatie te voorkomen. Eind jaren vijftig werd tot tweemaal toe aan de poorten van de tweede klasse geklopt. Tevergeefs, eerst Celeritas en later het Haarlemse TYBB hielden GDA van promotie af. Een van de roemrijkste wedstrijden in deze periode werd gespeeld op 19 april 1959. Het was een bekerwedstrijd tegen de profclub ADO Den Haag.  De wedstrijd werd bekeken door 19.000 toeschouwers, die na een enerverende wedstrijd GDA nipt met 2-1 zagen verliezen. Pech: want drie minuten voor tijd schoot GDA nog op de paal en bij een gelijkspel zou GDA naar de volgende ronde zijn gegaan.  

Het kwaliteitsniveau van het eerste elftal kon niet worden gehandhaafd waardoor in 1966 de degradatie naar de vierde klasse moest worden geaccepteerd. De jaren daarna gaven wisselende competitieresultaten te zien. De vereniging kon niet voorkomen dat de kwaliteit van het eerste elftal terugliep. Dit werd in het voorjaar van 1976 onderstreept door een degradatie van de vierde klasse KNVB naar de hoofdklasse van de Haagse Voetbal Bond. Men hoopte, mede door de uitstraling van het nieuwe complex op Madestein, het verloren terrein in de competitie snel terug te winnen, maar kwam bedrogen uit. Na in de jaren 1980 en 1981 de promotie op het laatste moment misgelopen te zijn kon pas in 1982, bij het zestig jarig bestaan van GDA, de zolang verlangde promotie naar de vierde klasse van de KNVB gevierd worden. Honderden GDA supporters bezorgden met hun gezang begeleid met toeters en bellen de spelers van GDA-1 vleugels tijdens de promotiewedstrijd tegen SEP in Delft. Na een 3-0 overwinning volgde op de fiets een zegetocht naar Loosduinen. Twee dagen later, GDA was op de kopaf 60 jaar, werd op GONA met 4-1 gewonnen en kon men zich na 43 jaar weer eens kampioen noemen. "Kampioen van de HVB" (Haagse Voetbal Bond). Enkele weken later na een confrontatie met de Sv Honselersdijk (kampioen van de zaterdag) was GDA Algeheel kompioen van de HVB  

Het ging goed met GDA. De vereniging groeide en ook het spelniveau ging omhoog. Na enige mislukte pogingen kon in 1989 de promotie naar de derde klasse gevierd worden. Het laatste decennium van de twintigste eeuw bood wisselende resultaten. Degradatie naar de vierde klasse en promotie naar de derde klasse volgden elkaar op. In mei 2000 eindigde GDA gelijk met Quick Steps op de eerste plaats. Een beslissingswedstrijd volgde op "HOUTRUST". Na een uitstekende wedstrijd werd voor ca 4000 toeschouwers met 2-0 verloren. Vijf lange weken volgden, waar via wedstrijden tegen Vv Hoek van Holland en OLIVEO de eindstrijd van de nacompetitie werd bereikt. In de finalewedstrijd, op het terrein van MSV'71 in Maassluis tegen VFC, schoot Che Jansen in de 87ste minuut met een vrije trap GDA weer naar de zo begeerde derde klasse KNVB. In het seizoen 2001/02 leek het eerste elftal van GDA gemakkelijk op een kampioenschap in de derde klasse af te stevenen. Maar na een tumultueus competitieslot werd GDA weer veroordeeld tot een nacompetitie voor promotie naar de tweede klasse. Op het VIOS-terrein werd de beslissingswedstrijd tegen Scheveningen onder overweldigende belangstelling van honderden GDA supporters, na doelpunten van Che Jansen en Jeroen Peters, met 2-1 gewonnen. De terugtocht naar Madestein was onvergetelijk. Het zegevierende elftal en begeleiders werden op een versierde boerenkar onder begeleiding van honderden supporters op de fiets in triomf naar het eigen clubgebouw gebracht. De gealarmeerde motorpolitie kon slechts zijn bewondering uitspreken over de gedisciplineerde triomftocht naar Loosduinen.  

De periode in de 2e klasse werd een, positieve, roerige periode voor GDA.

In 2004 werd de nacompetitie voor evt. promotie bereikt. In de 1e ronde werd aangetreden tegen de Vv Nieuwerkerk en na penalty's werden we uitgeschakeld.

2007 bracht ons een ongemeen spannend slot. Op de laaste dag won GDA, uit bij ADO met 4-1 en waren we op doelsaldo veilig ten koste van ODB. Zij gingen de nacompetitie in om te spelen voor het behoud. GDA haalde via deze overwinning de 3e periode naar zich toe en moest in de nacompetitie voor promotie, weer de confrontatie aan met de Vv Nieuwerkerk in de 1e ronde en opnieuw werden we via strafschoppen uit geschakeld.

Op 27 april 2008, GDA was 86 jaar oud, was de laatste competitiewedstrijd een vervroegde beslissings wedstrijd. Beide teams stonden gelijk op de 1e plaats met 40 wedstrijdpunten.  Met o.a. 6 bussen ging het rood-witte legioen richting Leiden. Al snel in de wedstrijd werd duidelijk dat de 1e klasse voor GDA nog ver weg was. Met 3-1 werd er verloren. De nacompetitie werd ons deel en ja een derde treffen tegen de Vv Nieuwerkerk werd deel. Via een 1-3 verlies op Madestein en een 3-3 uit werden we weer in de 1e ronde uitgeschakeld.

2009: GDA speelde weer de nacompetietie voor promotie en nu was PFC uit Geervliet onze opponent. In Loosduinen werd schlemielig met 1-0 verloren en op een donderdag avond in Geervlet kwam ons team niet verder dan 0-0. Opmerkelijk was wel, dat het laatste schot van GDA in de 94e minuut, via de binnenkant van de paal weer terug het veld insprong. Ook nu overleefden we de 1e ronde niet.

In 2010 was er door de invoering van de Topklasse bij de amateurs, een klasse tussen de 1e divisie en de Hoofdklasse, een versterkte promotie. De 3e plaats welke wij bereikte gaf recht op een beslissingswedstrijd tegen de nummer 3 van de andere 2e klasse, PFC. Die 3e plek werd verdiend na een lange reeks van ongeslagen wedstrijden, 13 waarvan slechts 2x gelijk. Op het terrein van Excelsior '20 in Schiedam waren velen Loosduiners getuige van een 4-2 overwinning en konde wij voor het eerst in onze historie, als 1e klasser van de KNVB de terugreis naar Loosduinen aanvangen. 2010 was voor de vereniging een prachtif jaar. Ook de zami 1 promoveerde voor het eerst in haar geschiedenis naar de 3e klasse van de KNVB. De A-1 speelde en bleef in de 3e divisie landelijk. De A-2 en 3 werden kampioen en de B-1 promoveerde na een ongeslagen kampioenschap ook naar de landelijke 3e divisie.

Voor meer en ander historiche feiten, verslagen en foto's zie haagse voetbalhistie en kijk op GDA